Blogda linki verilen şarkılardan birini dinledim ve biraz hayal kırıklığına uğradım. Albümdeki tüm diğer şarkılar gibi, sadece Sting'in sesi ve ut gibi bir enstrumandan oluşuyordu, ve ikisinin birbirleriyle gitmediğini düşündüm.
iTunes store'dan albümdeki diğer şarkılardan kesitler dinledim ve bazı eleştirileri okudum. Çoğu insanlar iki gruba ayrılıyordu: Sting hayranları ve Dowland hayranları. Çoğu Sting hayranları, Sting'in sesine bayıldıkları için beş yıldız verdiler. Ayrıca, alışık olmadıkları egzotik ut müziği hoşlarına gitmiş. Daha önce başka Dowland kayıtları dinlemiş olanların çoğu hiç beğenmemişler. Dowland şarkılarının öyle söylenmemesi gerektiğini ve Sting'in sesinin ne kadar kötü olduğunu vurgulamışlar. Diğer bir grup da hem Sting, hem de Dowland'ı seven, albümden hoşnut kalan insanlar.
Ben Dowland hayranıyım, ama Sting hayranı değilim, ve bu albümdeki şarkıları o kadar beğenmedim. Ama, Sting'in pop stiliyle söylediği için değil. Hatta şarkıları kendi tarzıyla yorumlaması hoşuma gitti. Albümün sevmediğim yanı, ut müziğinin Sting'in pop tarzıyla hiç uyuşmamasıydı. Sting'in sesi ve ut ayrı olarak güzeller, ama bir araya geldiklerinde birbirlerine uymuyorlar. Sting'in sesi, udun narin sesini biraz eziyor. Herhalde elektronik gitarlarla daha iyi giderdi.
Bence eğer Sting şarkılara daha modern bir tat katmak için şarkıları bir pop grubuna uyarlayabilirdi. Dowland'ın şarkıları rock veya alternatif müzik olarak çok iyi olurlardı herhalde. Sting'in yorumlaması yüzünden bu şarkılar hala 'eski' müzik olarak duyuluyor. Bence Dowland, şarkılarının zamanın popüler entstrumanlarla canlandırılmasını tercih ederdi.
Sting keşke bir sonraki aşamaya gitseydi. O zaman albümü beğenirdim. Aslında CD ilginç birşeye benziyor. Sting, bazı şarkıların arasında Dowland'ın yazdığı mektuplardan kesitler okuyup onun kaba bir biyografisini çizmeyi başarıyor.