Bu semesterdan çok yoruldum. Eve dönmek istiyorum. Odamda oturup hiçbirşey yapmayı istiyorum. Ne kadar tembel ve işe yaramaz biriyim, değil mi? Bence de!
Geçen gün MSN'e gitrdim. Birisi bana mesaj atıp, bana birkaç ay önce aşık olduğunu itiraf eden e-maili yazan kişi olduğunu söyledi. Bu lafa gülmemin üzerine ciddi olduğunu söyledi. Sonra, yazın İstanbul'a gelip gelmeyeceğimi sordu. Evet deyince birlikte kahve içmeyi teklif etti. Ben özür dileyerek annemlerin yabancılarla çıkmama izin vermediğini, ve zaten erkek arkadaşımın olduğunu söyledim (ki ikisi de doğru). Bunu en samimi şekilde söyledim.. kalbini kırmamaya çalışarak. Ama o kızdı, ve websitemin benim ne kadar boş birisi olduğumu gizmeye çalışan bir 'etiket' olduğunu söyledi. Sonra da hoşçakal deyip çekti gitti. Hâla şoktayım. Öncelikle, o kadar az konuşmayla benim nasıl biri olduğumu tanıması imkansızdı. Hem, birisi size ilk konuşmanızda size aşık olduğunuzu söylese biraz afallamaz mısınız? Nasıl cevap vermeliydim ki? Bir sürü kişi websitemi görüp kafalarında beni fazlasıyla olağanüstü sanıyor. Lütfen benden bu kadarını beklemeyin.. ne de olsa ben de bir insanım. Tabii ki dostça konuşmaya çalışıyorum, ama bazıları o kadar dramatik bir şekilde üstüme gelince biraz zor oluyor.
Bu arada dün birisi bana bir karikatürümü yollamış. O kadar komik ve güzel ki! Çok güldüm.