Evet, gördüğünüz gibi Çince'yi söktüm sayılır (şaka). Ama dün gece bilgisayarda Çince yazmanın yolunu buldum. Çok eğlenceli. Keşke biraz daha kelime bilsem de ''yatmak üzereyim'' gibi saçma cümleler yazmasam.
Bugün liseden arkadaşım Charles'la yemeğe çıktık. İtalyan restoranına gidecektik, ama sonradan fikrini değiştirip beni güzel bir Japon lokantasına götürdü. Bana okulundan, arkadaşlarından bahsetti. Neyse işte öyle. Yemekler de mükemmeldi. Benim söylediğim şey çok büyükmüş, onun için patlayana kadar yedim! Yiyeli iki buçuk saat oldu ve hala çok tokum.. ama iyi ki patlayacak halde değilim hâla.
Küçüklüğümden beri Türkçe'yi doğru yazamayanlara sinir olmuşumdur (aslında İngilizce'de imlâ hatası yapan Amerikalılar'a da). İyi ki artık 'herkez' ve 'süpriz' diyenlere pek rastlamıyorum, fakat kocaman insanlar 'ben de' diyeceğine 'bende', 'yapalım mı' diyeceğine 'yapalımmı' diyorlar. Amerikalılar'ın yaptıkları hatalara göre bunlar hiçbirşey değil, ama ben nedense böyle şeyleri görünce çok sinirleniyorum. Tabii yüzlerine de söyleyemiyorum, 'kardeşim bunu 20 yıldır yanlış yazıyorsun sen' diye.. çareyi blogumda anons yapmakta buluyorum.
Bu arada benim hatalarımı yakalarsanız hemen söyleyin, değiştireyim. (Yorum yapabiliyor musunuz?)