Eveeet, evime geldim. Çok yorulmuşum! Finaller bitti, ama ondan sonra da nefes alamadan odadaki herşeyi toparladık, kutulara koyduk. Ama şimdi istediğim kadar dinlenebilirim! İyi ki annemler gelmiş, yoksa ben bu işin altından kalkamazdım.
Gözlerim zonkluyor. Yarın da en iyi arkadaşım Hande'ye bir mektup yazacağım. Kızcağızla ilkokuldan beri yakın arkadaşız, kaç senedir de yazışıyorduk, ama ben eşeklik yapıp mektup yazmaya üşeniyorum! Şanslıysa benden yılda bir e-mail alıyor! Bir ay önce de bana sinirli bir e-mail yazmıştı. Bir de "Ben Hande, hatırladın mı?!" diye azarlamıştı. E kız haklı! O e-mailina utancımdan (ve üşengeçliğimden.. hay benim salak kafam!) cevap bile yazmadım! Yani kısacası çok ayıp oldu. İnşallah yarın bu işi ertelemem de derhal yazarım şu mektubu.
Bazen kendimi çok bırakıyorum. Yapmam gereken, ve yapmam gerektiğini bildiğim işleri yapmaz oldum. Olur mu öyle şey? Öküzüm ben öküz!!