Bugüne bir ödevim vardı ve bir kısmını becerememiştim. 'Yarın birisinden kopyalarım' diye düşünerek yatmaya karar verdim, yalnız gece rüyamda arkadaşım Klara'nın ödevini istediğimde gözlerimin içine baktı ve 'Özür dilerim, ama ben artık seninle konuşamam,' dedi. Ben de ağlamaya başladım. O da ağladı, ama yine de benimle konuşmamaya kararlıydı, ve çıktı gitti hayatımdan.
Sabah vicdan azabı içinde uyandım ve ödevi yapmaya çalıştım. Bazı yerleri boşluk bıraktım, ama yine de hepsini kendim yaptım. Normalde böyle yapmam, ama dün fizik öğrencilerine yardım ettikleri zamanda ben bir grup öğrenciyle Genzyme adında bir ilaç fabrikasını geziyordum. Neyse. Bir sonraki ödevden tam not almayı hedefledim.
Yaa, bütün gün bunu düşünüyordum, çok içim sıkıldı. Birisinden kopyalasaydım bu ödevden iyi not alırdım. Bir sürü kişi cevapları birbirinden kopyalıyordu halbuki. Ama bana uygun gelmedi. Ne bileyim..! Öfffff!!